Moderator: R2D2

Gebruikers op dit forum: Bing [Bot] en 1 gast

Daenelia
Cadet 2nd Class
Cadet 2nd Class
Avatar gebruiker
Berichten: 30
Wanneer valt iemand van een voetstuk?
Natuurlijk de laatste tijd veel meegekregen van het gebeuren rond Hollywood's bullies danwel misbruikers. Aangezien ik erg fan ben van Tarantino was dan ook een van de dingen waar ik op wachtte een reactie van hem op het gebeuren rond de producer van zijn films. Ik vond zelf dat het iets te lang duurde, maar dat het in ieder geval een soort van excuus was: hij wist er van, geloofde het eerst niet, maar na het verhaal van zijn ex gehoord te hebben, kon hij er niet omheen. Hij heeft er echter nooit iets over gezegd of tegen gedaan. Is zijn goed recht natuurlijk: hij wil alleen maar films maken. Toch is hij hierdoor voor mij een trapje lager komen te staan. Zeker omdat ik zijn films altijd in een ander licht heb gezien. Maar goed.

Toen het schandaal rond Saville in Engeland steeds groter werd, vond ik het niet vreemd: die kerel straalde voor mij iets ongemakkelijks uit. Hij pastte voor mij zeg maar in de categorie griezels. Zo van: ik herken ze wel. En Saville heeft nooit op een voetstuk gestaan voor mij.

Maar dan komt Anthony Rapp naar voren (Stamets uit Discover, de engineer) over Kevin Spacey. En dan denk je 'ja, dronken. Geen excuus, maar okay: drank maakt meer kapot dan je lief is, etc'. Maar toch. Ik herken ze blijkbaar toch niet. En dat vind ik eigenlijk enger.

Het is één verhaal, één incident. Ik kan dat nog wel hebben. Tuurlijk komt Spacey hierdoor ook een trapje lager te staan. Lager dan Tarantino. Maar wanneer is iemand's gedrag en acties zo erg, dat niets wat ze gedaan en gemaakt hebben nog aan te zien is zonder aan het leed te denken wat iemand is aangedaan?
Omhoog
Geef de vorige onderwerpen weer:    Sorteer op
 
cron